นอกรอบ

นอกรอบ: เรื่องกลอนหน่อยฮิ...

ตอนเด็กๆ (อายุได้ 10 กว่าขวบ) เราเป็นคนนึงที่ว่างเมื่อไหร่ก็ชอบเอาดินสอกับกระดาษ

มานั่งเขียนกลอน แต่งเองเล่นๆ โดยส่วนมากเนี่ยจะเป็นพวกกลอนน้ำเน่าอกหัก รักคุด ซะเยอะ

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันฮุฮุ ... ทั้งที่ชีวิตจริงตอนนั้นปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม โดดหนังยาง

โหยงๆ เล่นอยู่เลยอ่า ยังไงก็ลองอ่านกลอนติงต๊อง ที่เราเขียนเล่นๆ แต่อยากให้คนอื่น

ได้อ่านเล่นเพลินๆ บ้าง มามะ มาซาบซึ้งน้ำตาเล็ด เช็ดขี้มูก ไปกับบทกลอนของเรากานนนน

"ยามเมื่อหวนคิดถึงวันเก่าเก่า 

วันแสนเศร้าที่เธอมาบอกลาฉัน

เธอไม่มีเยื่อใยเหลือไว้ให้แก่กัน

วันนั้นทั้งวันฉันแอบร้องไห้คนเดียว

แต่มาวันนี้...เธอนั้นกลับมาใหม่

มาเอาใจใส่เหมือนว่ายังแคร์ฉัน

แท้ที่จริงเธอต้องการอะไรกัน

จะมาหลอกกันให้ต้องช้ำอีกหรือเธอ"

"ฟ้าหลังฝนมีแต่คนบอกว่าสดใส

แต่ไฉนทำไมใจฉันจึงยังหมองหม่น

เพราะสาเหตุใดไม่อาจบอกได้เป็นตัวตน

ฟ้าหลังฝน...ในใจฉันคงไม่มี"

"วันเวลาไม่เคยหยุดอยู่กับที่

เช่นนทีไม่เคยหยุดที่จะไหล

เหล่ามวลเมฆก็มีแต่จะลอยไป

แต่หัวใจฉันกลับหยุดลงที่เธอ

แปลกใจไหมที่ฉันเขียนขึ้นมานี้

บางครั้งที่ใจฉันนั้นสับสน

ก็จะคิดถึงเธอเหมือนมีมนต์

ต้องสะกดให้ใจฉันจบที่เธอ" 

อ่านแล้วเปงอย่างไรบ้างอ่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าโดนหรือเปล่า ถ้าชอบก็ดีไปแต่ถ้าไม่ชอบ

ก็ขอโทษด้วยเด้อ ก้อบอกแล้วนิว่าเขียนสมัยยังเด็กๆ สำบัติสำนวนอาจจะยังไม่เข้าท่า...เข้าที

ขออำภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะ